Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα American. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα American. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015

Abandoned: Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 350 L65 1971



Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971


   Είναι λίγο αστείο το πως τα φέρνει τελικά η ζωή. Το 2015 άνοιξε για το Garage Stories εντυπωσιακά, μιας και τις πρώτες κιόλας μέρες του νέου έτους καταφέραμε να κάνουμε ένα όνειρο πραγματικότητα. Όλοι οι λάτρεις τους κλασικού αυτοκινήτου θέλουν να ζήσουν κάποιες μοναδικές εμπειρίες που έχουν να κάνουν με το χώρο αυτό. Για παράδειγμα σχεδόν όλοι ονειρευόμαστε να ανοίξουμε μια γκαραζόπορτα, ή να βρεθούμε σε κάποιο μυστήριο υπόγειο και να ανακαλύψουμε κάποιο μοναδικό και σπάνιο τετράτροχο, στην αυθεντική του κατάσταση και ξεχασμένο από το χρόνο. Όλοι  λοιπόν θέλουμε να υπάρξει το δικό μας πραγματικό barn find. 

    Τα ίδια περίπου ισχύουν και για την εύρεση οχημάτων σε δάση, βουνά και γενικά σε τοποθεσίες όπου κανονικά δε θα έπρεπε να βρίσκονται. Είτε ως μόνα οχήματα, είτε ως εγκαταλελειμμένοι σωροί σκουριασμένων μετάλλων πάντα κεντρίζουν το ενδιαφέρον των "ερευνητών" παλαιών οχημάτων. Μέχρι τώρα είχα την τύχη να βρω βαρέα οχήματα σε παρόμοιες τοποθεσίες, καθώς και να εντοπίσω τα λείψανα μιας παλιάς και εγκαταλελειμμένης μάντρας, όμως όλα τα παραπάνω σε τοποθεσίες όπου ήταν προσβάσιμες έστω και με χωματόδρομο. Αυτήν τη φορά τελικά καταφέραμε μετά από αρκετή έρευνα να εντοπίσουμε ένα αγαπημένο αμερικάνικο, πλήρες και ξεχασμένο από τον χρόνο (δυστυχώς όχι όμως και από τους κυνηγούς) στην κυριολεξία στην μέση του πουθενά.


Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971


   Ας πάρουμε όμως τα πράγματα λίγο από την αρχή. Πολλά χρόνια πριν (πολλά όμως) ένα οικογενειακός φίλος μου είχε αναφέρει την ύπαρξη ενός παλιού αμερικάνικου σε πλαγιά βουνού της Αττικής. Την ιστορία την είχε ακούσει από φίλο, που του την είχε αναφέρει άλλος φίλος κ.ο.κ.. Όπως καταλαβαίνεται είχε όλα τα στοιχεία για να ληφθεί στα υπόψιν ως απλά ένα ακόμα "θρύλος", κάτι που σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας μου τότε να μη δώσω περαιτέρω βάση. Βέβαια η ιστορία αυτή για την ύπαρξη μιας πράσινης "Σεβρολέτας κουπέ" που ήταν εγκαταλελειμμένη στο βουνό πάντα με κατέτρωγε, όπως εξάλλου με "κατατρώει" κάθε φορά που δεν καταφέρνω να επαληθεύσω κάποια πληροφορία.

   Και φτάνουμε στο παρόν και συγκεκριμένα στο πέρσι. Στις αρχές του προηγούμενου έτους εμφανίστηκαν στα μέσα μαζικής δικτύωσης δύο φωτογραφίες από μια εγκαταλελειμμένη Chevrolet. Φωτογραφίες που πιθανότατα κάθε άλλη φορά θα αγνοούσα, και που όμως αυτήν τη φορά δεν το έκανα. Δεν το έκανα γιατί πολύ απλά οι φωτογραφίες αυτές μου έφεραν στο μυαλό την ιστορία εκείνη που μου είχε εκμυστηρευτεί ο οικογενειακός αυτός φίλος, κάτι που σε συνδυασμό με την τοποθεσία που ανέφερε ο φωτογράφος ότι τις τράβηξε με έφεραν στον πειρασμό να ξεκινήσω την έρευνα. Αρκετούς μήνες μετά, με πολλά λίτρα βενζίνης καμμένα, βόλτες σε ξεχασμένους χωματόδρομους, με τα μάτια πρησμένα από την προσεκτική ανάλυση φωτογραφιών και λοιπών στοιχείων και με την υπομονή να εξαντλείτε ξεκίνησε να φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ. Ας είναι καλά ο φίλος Βίκτορας, χωρίς τη μεθοδικότητα του οποίου θα ήταν αδύνατο να εντοπίσουμε το ακριβές σημείο όπου αναπαυόταν η ξεχασμένη Αμερικανίδα. Δε θα ήθελα να αναφερθώ περισσότερο στις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για αυτόν το σκοπό γιατί πολύ απλά τότε είναι πολύ πιθανό να αποκαλυφθεί η τοποθεσία, κάτι που δεν επιθυμούμε και που στην τελική δεν είναι ο σκοπός αυτού του άρθρου. 

Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971 
    Μετά από τον μακροσκελή αυτόν πρόλογο φτάνουμε στις αρχές του φετινού έτους. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων (λίγων και εκλεκτών θα μπορούσαμε να πούμε) περιλαμβανομένων του εαυτού μου, του φίλου Βίκτορα και του φίλου Μάνου, ξεκινήσαμε να επαληθεύσουμε τα αποτελέσματα των προηγούμενων ερευνών μας. Τελικά ο απλός περίπατος στην εξοχή που υπολογίζαμε αποδείχθηκε ότι ήταν καλή εξάσκηση ορειβασίας , όμως στο τέλος ανταμειφθήκαμε με αυτό το θέαμα...


Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971


   Βρεθήκαμε μπροστά σε μία Chevrolet Malibu του 1971, που με εξαίρεση τον βανδαλισμό (πιθανότατα από κάποια ομάδα κυνηγών) ήταν πραγματικά survivor. Για αυτό το αυτοκίνητο ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει δύο περίπου δεκαετίες πριν, όταν για κάποιο φαινομενικά ανεξήγητο λόγο κάποιος αποφάσισε να το πάει ως εκεί (σε αυτό θα αναφερθούμε αργότερα). Ένα γνήσιο muscle car που κάποτε θα βρυχόταν διασχίζοντας την Λ. Συγγρού, αναπαύονταν μόνο του πλέον καμουφλαρισμένο στο τοπίο. Τα χρώμια του δεν είχαν χάσει την γυαλάδα τους και πιθανότατα να γίνονταν σαν καινούργια μονάχα με λίγη αλοιφή. Οι γραμμές του αμαξώματος αποδείκνυαν ότι είχαμε να κάνουμε με ένα "καθαρό" όχημα που είχε υποστεί ελάχιστες περιποιήσεις στο αμάξωμα του από τους φαναρτζήδες της εποχής. Το χρώμα που μπορείτε να διακρίνετε στις φωτογραφίες είναι αυτό με το οποίο βγήκε από το εργοστάσιο, με εξαίρεση την πόρτα του συνοδηγού. Σίγουρα όταν με κάποιο τρόπο βρέθηκε εκεί πάνω ήταν σε πλήρη λειτουργία και πιθανότατα πολύ καλή κατάσταση. Οι πόρτες άνοιγαν χωρίς κανένα πρόβλημα και έκλειναν λες και μόλις η Σεβρολέτα είχε βγει από την έκθεση της αντιπροσωπείας, ενώ οι "γραμμές" του αμαξώματος ήταν σωστές χωρίς την παραμικρή απόκλιση. Το εσωτερικό δυστυχώς έχει καταστραφεί, πρώτα από τους βάνδαλους και έπειτα από την πανίδα της περιοχής και τα στοιχεία της φύσης. Από τα τελευταία έχει πληγεί δυστυχώς και το αμάξωμα, καθώς τα 20+ χρόνια παραμονής σε αυτόν το χώρο (σε συνδυασμό με τις ζημιές) μόνο καλό δε του έκαναν.


Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971


    Ας πούμε όμως μερικά παραπάνω πράγματα για το συγκεκριμένο όχημα. Σύμφωνα με τα όσα στοιχεία κατάφερα να διακρίνω από τον αριθμό πλαισίου του και το trim tag του μπορώ να πω με σιγουριά ότι το αυτοκίνητο αυτό είναι 100% αυθεντικό και ότι πιθανότατα μέχρι και πριν μερικά χρόνια ίσως θα μπορούσε να σωθεί.

     Σύμφωνα με τον αριθμό πλαισίου λοιπόν έχουμε να κάνουμε με μια Chevrolet Malibu 2door sport coupe του 1971, με V8 κινητήρα και που είχε κατασκευαστεί στις εγκαταστάσεις της GM στην Baltimore (Maryland). Από το ταμπελάκι που τοποθετούσε η Fisher με τα υπόλοιπα βασικά χαρακτηριστικά του αμαξώματος (και όχι μόνο) επιβεβαιώνουμε ότι το Antique Green στο οποίο είναι βαμμένο είναι και το γνήσιο χρώμα, όπως επίσης και το ότι όταν βγήκε από τη γραμμή παραγωγής ήταν εξοπλισμένο με πράσινο βινύλιο (τα υπολείμματα του οποίου μπορούμε να διακρίνουμε και τώρα). Το εσωτερικό είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή (με καναπέ μπροστά και όχι bucket), ενώ θεωρητικά θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε και τον μήνα και την εβδομάδα κατά την οποία κατασκευάστηκε, όμως δυστυχώς το ταμπελάκι δεν ήταν και στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

     Στα μηχανικά τώρα, το συγκεκριμένο Malibu φαίνεται πως ήταν εξοπλισμένο με έναν V8 350 με διπλό καρμπιρατέρ (κωδικός L65) και με ένα τριτάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων (κωδικός Μ38), κάτι που σίγουρα του χάριζε αξιοπρεπέστατες επιδόσεις. Μπορεί να μιλάμε για έναν small block, αλλά μην ξεχνάμε ότι ο 350 ήταν ένας κινητήρας που εύκολα μπορούσε να αναβαθμιστεί και να χαρίσει πολλά χαμόγελα με τις επιδόσεις του. Από το εργοστάσιο έβγαζε περίπου 145hp.


Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971


   Αρκετοί θα αναρωτιέστε για πιο λόγο το αναφέρω αρχικά ως Chevelle και μετά ως Malibu. Η εξήγηση είναι απλή. Το αυτοκίνητο αυτό ανήκει είναι μια Chevelle, με καλύτερο εξοπλισμό όμως. Ήταν δηλαδή μια πιο φορτωμένη Chevelle. Αυτήν την έκδοση την ονόμαζαν Malibu (κάτι το οποίο αναγραφόταν και παντού στη θέση του Chevelle) και θεωρούταν διαφορετικό μοντέλο στην γκάμα της Chevrolet. Γενικότερα οι Αμερικάνοι τα έχουν κάνει λίγο μπάχαλο με τις ονοματολογίες και τους διαχωρισμούς των μοντέλων της περιόδου. 

     Κάτι επίσης σημαντικό, που πιθανότατα από τους πολλούς θα περνούσε απαρατήρητο, είναι το έμβλημα που φαίνεται στην προηγούμενη φωτογραφία. Είναι το έμβλημα της Fisher Body Company, που ιδρύθηκε το 1908 από τους αδερφούς Fisher. Έχοντας εμπειρία από την εμπειρία αμαξών οι αδερφοί Fisher αποφάσισαν να ακολουθήσουν το ρεύμα και να ξεκινήσουν να φτιάχνουν αμαξώματα για τα πρώτα αυτοκίνητα. Ξεκίνησαν λοιπόν να αναλαμβάνουν δουλειές ακόμα και από τις ίδιες τις αυτοκινητοβιομηχανίες με τις Ford, Cadillac, Chevrolet και Studebaker να είναι μονάχα μερικοί από τους πελάτες τους. Τελικά το 1919 ξεκίνησε η εξαγορά της από την GM και ολοκληρώθηκε το 1926, αποτελώντας πλέον κομμάτι της μεγαλύτερης αυτοκινητοβιομηχανίας στον κόσμο (μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον). Περισσότερα για την Fisher Body Company και για τις καινοτομίες της μπορείτε να διαβάσετε εδώ. 

     Γιατί όλη αυτή η εισαγωγή για την Fisher είμαι σίγουρος ότι θα αναρωτιέστε. Και η απάντηση είναι πολύ απλή. Γιατί χάρη στη Fisher και τις μεθόδους παραγωγής της τα αυτοκίνητα της GM ήταν μόνιμα για δεκαετίες τα ποιοτικότερα (στην αμερικάνικη αγορά τουλάχιστον). Αγοράζοντας ένα Mopar ήξερες ότι εκ των πραγμάτων η ποιότητα θα είναι σαφώς χαμηλή. Σε συγκεκριμένα μοντέλα το βάψιμο σταμάταγε σε ότι φαινόταν από έξω (αφήνοντας τις πόρτες από μέσα και τον χώρο αποσκευών απλά με το αστάρι), ενώ ακόμα και τα χρώμια δεν ήταν ευθυγραμμισμένα ούτε καν την ημέρα που βγήκαν από το εργοστάσιο. Αντίθετα αγοράζοντας ένα GM, ακόμα και 50 χρόνια μετά από την ημέρα που κατασκευάστηκε μπορείς να απαιτήσεις ότι έχει να κάνει με το αμάξωμα και τη συναρμογή αυτού να είναι άψογο. Είναι απίστευτο ότι σε αυτοκίνητα που μοιάζουν να διαλύονται από τη σαπίλα μπορείς να κλείσεις την πόρτα με τη μία, χωρίς περαιτέρω πίεση και χωρίς να κάνει σαν 70χρονο με λουμπάγκο. 


Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971
Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971

   Με τις δύο τελευταίες φωτογραφίες θα ήθελα απλά να ασχοληθώ με ένα σημαντικό κομμάτι των αποκαταστάσεων των κλασικών αυτοκινήτων. Η πρώτη μας δείχνει τον χώρο αποσκευών. Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι σε αυτό το κομμάτι του αμαξώματος το βάψιμο δεν ήταν πλήρες, αλλά περισσότερο μερικά ψεκάσματα. Σε όποια αποκατάσταση και αν έχω δει κανείς δεν ακολουθεί το αυθεντικό μοτίβο (έστω και δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση χρησιμοποιώντας κανονικά χρώματα για την καλύτερη προστασία των επιφανειών). 


     Στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε το σημείο όπου ενώνονται ο ουρανός με το πίσω φτερό (και είναι κοινό σχεδόν για όλα τα αμερικάνικα της εποχής). Εκεί μετά την κόλληση υπάρχει ένα μικρό σκαλοπάτι. Αρχικά για να το καλύψουν χρησιμοποιούσαν μολύβι και αργότερα για λόγους οικονομίας χρόνου και χρήματος χρησιμοποιούσαν στόκο. Στα αυτοκίνητα όπου η οροφή ήταν βαμμένη γινόταν σωστή επεξεργασία και προετοιμασία για τη βαφή εξαφανίζοντας κάθε ίχνος. Όταν όμως ήταν να εξοπλιστεί το όχημα με vinyl top ξεκίναγαν οι οικονομίες. Πολλές φορές άφηναν όλη την περιοχή μονάχα με το αστάρι, εφόσον το βινύλιο θα σκέπαζε τον ουρανό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το νερό που έβρισκε διόδους στις ραφές να εισχωρεί και να βρίσκει απροστάτευτη λαμαρίνα, την οποία και κατέτρωγε. Όμως για τον ίδιο λόγο, δηλαδή για το ότι το βινύλιο θα σκέπαζε τις όποιες ατέλειες, δεν προετοίμαζαν σωστά την περιοχή της ένωσης, κάτι που αποδεικνύεται με αυτήν τη φωτογραφία.

    Και έπειτα πάμε εμείς οι λάτρες των οχημάτων αυτών και ζητούμε από τον εκάστοτε φανοποιό δουλειά ανώτερου επιπέδου και από του εργοστασίου. Και καταλήγουμε με overrestored κλασικά που σε διαγωνισμούς του εξωτερικού θα πάτωναν γιατί δε θα υπήρχαν οι ατέλειες που προανέφερα και όχι μόνο. Μήπως να το έπαιρνα πιο χαλαρά το θέμα και να έπαυα να αναζητώ την τελειότητα...


Υ.Γ.1 : Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μη μου ζητήσει κανείς περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία του συγκεκριμένου αυτοκινήτου. Είναι αδύνατον να μετακινηθεί από εκεί (ο δρόμος από τον οποίο τον πήγανε έχει κλείσει από τις αρχές της δεκαετίας του 90) και θα προτιμούσα να το αφήσουμε να συνεχίσει την ένταξη του στο οικοσύστημα, παρά να το βεβηλώσουν παραπάνω για τα όποια χρήσιμα ανταλλακτικά του. Πιστεύω ότι το αξίζει. Και το αν κάποιοι καταφέρουν να το εντοπίσουν και το "κόψουν", δεν είναι δικό μου θέμα. Εγώ απλά δε θα βοηθήσω σε αυτό (Εδώ βρίσκαμε τριγύρω τα σπασμένα διακοσμητικά του και τα βάζαμε στη θέση τους...).

Υ.Γ.2: Ευχαριστώ και πάλι τους φίλους Βίκτορα και Μάνο, χωρίς την βοήθεια των οποίων δε θα κατάφερνα να βρω την άκρη σε αυτήν την πληροφορία.

Υ.Γ.3: Δυστυχώς δεν μπόρεσα να βρω φωτογραφία ακριβώς ίδια με το μοντέλο και την έκδοση του συγκεκριμένου σε αξιοπρεπή ανάλυση, οπότε και επέλεξα ότι ποιο κοντινό βρήκα.


What if...

Chevrolet "Chevelle" Malibu 2door sport coupe 1971

Πηγή εικόνας: http://www.2040-cars.com/chevrolet/Chevelle/1971-chevrolet-chevelle-ss-clone-malibu-sport-edelbrock-350-turbo-350-12-bolt-384549/

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015

Classic Car Show: ΦΙΛΠΑ - 18η Συνάντηση Αθηνών - 11/01/2015 (Φωτογραφίες - Μέρος 1ο + Σχολιασμός)




   Είναι πλέον θεσμός η πρώτη εκδήλωση κλασικού αυτοκινήτου της χρονιάς να πραγματοποιείται την πρώτη μη εορτάσιμη Κυριακή του Νέου Χρόνου από την ΦΙΛΠΑ. Η εκδήλωση αυτή ξεκίνησε αρχικά με την επωνυμία "Γύρος Αθηνών" και επρόκειτο για μια βόλτα με τα κλασικά αυτοκίνητα στους δρόμους της πρωτεύουσας. Σταδιακά μεταλλάχθηκε από βόλτα σε στατική έκθεση των ιστορικών οχημάτων στο Παναθηναϊκό Στάδιο, κρατώντας όμως τον τίτλο "Γύρος Αθηνών", ενώ από πέρσι (αν δεν απατώμαι) ονομάζεται "Συνάντηση Αθηνών".

   Στην ουσία είναι μια πρώτη συνάντηση των Φίλων Παλαιών Αυτοκινήτων κατά την οποία οι κάτοικοι των Αθηνών έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν μερικά από τα παλαιότερα και ομορφότερα αυτοκίνητα της Ελλάδος, και οι ιδιοκτήτες αυτών έχουν την δυνατότητα να συμμετέχουν σε μια εκδήλωση κλασικού αυτοκινήτου χωρίς να υπάρχει το άγχος του απόλυτου χρόνου και του κυνηγιού βαθμών.  




   Χάρη στα παραπάνω σε αυτήν την διοργάνωση συνήθως συμμετέχουν μερικά από τα παλαιότερα αυτοκίνητα της Ελλάδος και σε γενικές γραμμές το επίπεδο των συμμετοχών είναι υψηλό. Είναι μία από τις τρεις εκδηλώσεις κλασικών αυτοκινήτων όπου συμμετέχουν τόσα προπολεμικά και σπάνια ιστορικά οχήματα (με τον Γύρο της Κηφισιάς και το Concours να ακολουθούν). 



   Ας περάσουμε όμως από τα ιστορικά στοιχεία, στα της φετινής διοργάνωσης. Παρότι τις προηγούμενες βδομάδες ο καιρός έντυσε στα άσπρα την Πρωτεύουσα (και τη μισή Ελλάδα φυσικά), το Σαββατοκύριακο της εκδήλωσης οι συνθήκες ήταν ιδανικές και τίποτα δεν θύμιζε την ταλαιπωρία των προηγούμενων ημερών. Η ηλιοφάνεια και η καλή θερμοκρασία έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να είναι πολλές και ενδιαφέρουσες οι συμμετοχές, καθώς φυσικά και στο να θαυμάσουν τις ωραίες αυτές κυρίες πλήθος Αθηναίων (και όχι μόνο).



  Ακριβά sportscar, πετυχημένα αγωνιστικά, σπάνια προπολεμικά, δημοφιλή οικογενειακά αλλά και επαγγελματικά αποτελούσαν τα κομμάτια αυτού του πολύχρωμου και ενδιαφέροντος puzzle. Για παράδειγμα ένα από τα προσωπικά αγαπημένα οχήματα ήταν το πολύ σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα Toyota Corona RT46 pick up, το οποίο ήταν σε άψογη κατάσταση και στην ίδια οικογένεια από καινούργιο. 



   Εκτός φυσικά από τις τετράτροχες καλλονές το χώρο κοσμούσαν και πολλές δίτροχες κυρίες, μερικές από τις οποίες πολύ σπάνιες και ιδιαίτερες.



Συνεχίζεται...

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014

Classic Beauties: DeLorean DMC-12 "Back To The Future Time Machine" Replica



maxresdefault

   Στις αρχές Νοεμβρίου είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε για πρώτη φορά σε ελληνικό έδαφος ρέπλικα της χρονομηχανής από τη σειρά ταινιών Back To The Future. Για λίγες μέρες, ως μέρος των διαφόρων ατραξιόν ενός συνεδρίου για τη φουτουριστική διαχείριση ξενοδοχείων με οικονομικά και οικολογικά μέσα, μία από τις λίγες ρέπλικες του συγκεκριμένου moviecar βρέθηκε στην Ελλάδα. Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Intercontinental, στο οποίο και μπορούσε να θαυμάσει όποιος ήθελε το όχημα αυτό.

   Η αλήθεια είναι βέβαια ότι δεν υπήρξε κάποια ενημέρωση, και ούτε διαφημίστηκε, οπότε τελικά ελάχιστοι, πλην των συμμετεχόντων στο συνέδριο και τους εργαζομένους της εταιρείας, έμαθαν για αυτό και ακόμα λιγότεροι πρέπει να είχαν την ευκαιρία να το θαυμάσουν από κοντά. Η ομάδα του Garage Stories ήταν από τους τυχερούς που και ενημερώθηκε για αυτό το γεγονός, αλλά είχε και την δυνατότητα να παρευρεθεί στην αίθουσα όπου ήταν το DMC-12. 


DSC05144

   Η ιστορία του John DeLorean είναι λίγο πολύ γνωστή στους περισσότερους που ασχολούνται με το χώρο. Ένας Αμερικάνος μηχανικός, με εκπληκτική καριέρα στον χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας, αποφάσισε να σχεδιάσει και να κατασκευάσει το δικό του γνήσιο sportcar. Τελικά χρειάστηκε κάτι λιγότερο από μια δεκαετία μετά την έναρξη του εγχειρήματος του, έχοντας δοκιμάσει διάφορες καινοτόμες λύσεις, από τις οποίες άλλες δεν πέρασε στην παραγωγή (ο αρχικός του σχεδιασμός περιελάμβανε τη χρήση wankel κινητήρα τοποθετημένου στο κέντρο) ενώ άλλες υιοθετήθηκαν στο τελικό προϊόν (όπως το αμάξωμα από βουρτσισμένο ανοξείδωτο χάλυβα). 

  Τελικά το 1981 βγήκε στην παραγωγή το DeLorean DMC-12, ένα αμερικάνικο αυτοκίνητο με γαλλικό κινητήρα (και ιδιαίτερα αναξιόπιστο, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη λήξη της καριέρας της εταιρείας), Ιταλό σχεδιαστή, πόρτες που θυμίζουν την Γερμανική Mercedes 300SL Gullwing και κατασκευασμένο στην Βόρεια Ιρλανδία από ανειδίκευτους εργάτες (που είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλά θέματα αξιοπιστίας και ποιότητας). 

  Το αποτέλεσμα ήταν ένα ιδιαιτέρως εντυπωσιακό σπορ coupe αυτοκίνητο, που τραβούσε τα βλέμματα κυρίως με το άβαφτο φινιρισμένο αμάξωμα του και τις στυλ Gull-wing πόρτες. Παρότι όμως τα θέματα ποιότητας και αξιοπιστίας ήταν πολλά μέχρι το 1982 είχαν ως επί το πλείστον λυθεί και όλα έδειχναν ότι ίσως υπήρχε μέλλον σε αυτή την προσπάθεια. Κάτι που διακόπηκε άδοξα όμως στα τέλη του 1982 με τη σύλληψη του John DeLorean για διακίνηση ναρκωτικών. Αυτό οδήγησε την εταιρεία στο κλείσιμο στις αρχές του 1983, με μόλις 9000 περίπου DMC-12 να έχουν περάσει τις πόρτες του εργοστασίου, και αρκετά σασί να παραμένουν ανεκμετάλλευτα.  

   Ο John DeLorean κατάφερε να κερδίσει την δίκη και να αποδειχτεί αθώος, όμως ήταν ήδη αργά για την DeLorean Motor Company, που έτσι και αλλιώς αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα ακόμα και πριν το σκάνδαλο του ιδρυτή της. Παρόλα αυτά το 2007 ξεκίνησε ξανά η παραγωγή των DMC-12 (πολύ περιορισμένη βέβαια), χρησιμοποιώντας NOS ανταλλακτικά, τα σασί που είχαν ήδη ετοιμαστεί πριν το κλείσιμο της εταιρείας το 1983 και τα Vin Number που ήδη είχαν κατοχυρωθεί. Εξαιτίας και των τελευταίων, παρότι τα αυτοκίνητα κατασκευάζονται τώρα δηλώνονται ως κατασκευασμένα τη δεκαετία του '80.


DSC05075

   Η ιστορία του DeLorean και του DMC-12 θα μπορούσε να είχε λήξει άδοξα τότε, το 1983 και να μην υπήρχε κανένα απολύτως ενδιαφέρον τόσο για το μοντέλο αυτό, όσο και για τη συνέχιση της παραγωγής του. Μην ξεχνάμε εξάλλου πόσα καινοτόμα και ενδιαφέροντα αυτοκίνητα τα έφαγε η σκόνη του χρονοντούλαπου της ιστορίας, παρότι θα τους άξιζε καλύτερη τύχη.

   Η διαφορά του DMC-12 ήταν ότι αποφασίστηκε να αποτελέσει τη χρονομηχανή στη τριλογία ταινιών του Robert Zemeckis "Back To The Future". Η αλήθεια βέβαια είναι ότι παραλίγο να χάσει το ρόλο από ένα ψυγείο, όμως τελικά αποφασίστηκε η χρονομηχανή να είναι αυτοκίνητο γιατί υπήρχε η άποψη ότι τα παιδιά είναι εντελώς στούρνοι και υπήρχε η πιθανότητα να κλειδωθούν σε ψυγεία στην προσπάθεια τους να ταξιδέψουν στο χρόνο (ναι, δεν κάνουμε πλάκα, για αυτόν το λόγο άλλαξαν μεγάλο μέρος της ταινίας).

   Η τελική επιλογή του μοντέλου έγινε με τη βασική προϋπόθεση ότι το αυτοκίνητο θα έπρεπε να έμοιαζε ότι είχε βγει από το μέλλον. Και εδώ το DMC-12 κέρδισε το ρόλο χάρη στις gull-wing πόρτες του, το αμάξωμα από ανοξείδωτο βουρτσισμένο χάλυβα και την μοντέρνα εμφάνιση του (η αλήθεια είναι ότι σίγουρα ήταν πιο φρέσκο από σχεδόν κάθε αμάξι της εποχής του). 


DSC05082

   Η πρώτη ταινία βγήκε στις αίθουσες το καλοκαίρι του 1985 και μάγεψε το κοινό, κάτι που άναψε το πράσινο φως για τη συνέχεια του franchise. Το DMC-12 αποτέλεσε την τέλεια χρονομηχανή (έπειτα και από τις αισθητικές παρεμβάσεις του Ron Cobb) και ταίριαζε απόλυτα στο ρόλο του. Η σκηνή που φτάνει ο Marty McFly στο 1955 και τρακάρει στον αχυρώνα του κυρίου Peabody και βγαίνει από το αυτοκίνητο μέσα από καπνούς και φορώντας την προστατευτική στολή (μην ξεχνάμε ότι στην αρχή για να αποκτήσουν τα 1.21GW που χρειάζονταν για να πραγματοποιηθεί το ταξίδι στο χρόνο χρησιμοποιούσαν Πλουτώνιο) εκφράζει απόλυτα αυτό που ήταν στο μυαλό των ανθρώπων που επέλεξαν το DMC για την ταινία αυτή. Στα μάτια των ανθρώπων που ζούσαν στα fifties ένα τέτοιο όχημα θα ήταν σαν U.F.O. και η όλη σκηνή θα θύμιζε την επίθεση των εξωγήινων στον πόλεμο των κόσμων του H.G. Wells. 

   Στις συνέχειες της τριλογίας το DeLorean απέκτησε πιο οικολογικές συνήθειες χάρη στον οικιακό αντιδραστήρα του Mr. Fusion (τίποτα παραπάνω από μια συσκευή άλεσης του καφέ Krups coffina) που μετέτρεπε τα οικιακά απόβλητα σε ενέργεια. Εκτός αυτού στη δεύτερη ταινία μπορούσε να πετάξει, ενώ στην τρίτη ταινία υποβαθμίστηκε τεχνολογικά και ξεκίνησε να κινείται σε ράγες. Τελικά στο τέλος της τριλογίας η χρονομηχανή καταστράφηκε μετά από σύγκρουση με τρένο, ενώ ο Dr. Emmett Brown κατασκεύασε μια νέα, αυτή τη φορά βασισμένη σε ατμομηχανή.


DSC05173

   Το συγκεκριμένο DMC-12 ήρθε για τις ανάγκες του Event από το εξωτερικό, και μόλις για τέσσερις μέρες. Αποτελεί ρέπλικα της χρονομηχανής που παρουσιάζεται στο τέλος της πρώτης ταινίας και σχεδόν σε όλη τη δεύτερη και έχει σχεδόν όλα τα props που χρησιμοποίησαν στην δεύτερη ταινία. Πολλά από τα κομμάτια της μετατροπής έχουν κατασκευαστεί από τα χέρια ενός Έλληνα λάτρη, του οποίου τη δουλειά ελπίζουμε να θαυμάσουμε σύντομα μιας και φτιάχνει ένα DeLorean DMC-12 για τον εαυτό του. 

   Η αλήθεια είναι ότι από τις φωτογραφίες δεν μπορεί να έχει κάποιος πλήρη άποψη για το συγκεκριμένο moviecar. Από κοντά είναι πολύ πιο εντυπωσιακό και καταφέρνει να τραβάει τα βλέμματα του κόσμου. Λίγο τα χαρακτηριστικά του ίδιου του αυτοκινήτου (ειδικά η επιφάνεια του αμαξώματος είναι όλα τα λεφτά), λίγο τα διάφορα props που το μετατρέπουν σε timemachine, παντού υπάρχουν λεπτομέρειες που θα απασχολήσουν για ώρες τους λάτρεις. 

   Το συγκεκριμένο δυστυχώς δεν βρίσκεται πλέον στην Ελλάδα και οι τυχεροί που είχαν τη δυνατότητα να το θαυμάσουν ήταν λίγοι. Όμως στην Ελλάδα είναι γνωστή η ύπαρξη δύο ακόμα DeLorean DMC-12, ένα του ανθρώπου που εξόπλισε μεγάλο μέρος των props του αυτοκινήτου που παρουσιάζουμε, και ένα ακόμα που για χρόνια ήταν κλεισμένο στις αποθήκες του πρώην ΟΔΔΥ περιμένοντας το αποτέλεσμα της δικαστικής διαμάχης (χάρη στην οποία βρέθηκε εκεί). Για το πρώτο ξέρουμε ότι βρίσκεται σε τελικό στάδιο της αποκατάστασης του και ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία να το παρουσιάσουμε, για το δεύτερο δυστυχώς δεν έχουμε καμία απολύτως πληροφορία. 

   Προς το παρόν σας χαιρετούμε, όμως θα τα ξαναπούμε Back To The Future...!


DSC05129

Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε στο slide show που ακολουθεί:


Album: https://www.flickr.com/photos/103295565@N05/sets/72157649252605126/

Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014

Classic Car Show: 19th Detroit Cruisers Meeting - 19/10/2014 (Φωτογραφίες)


   Την ευκαιρία να θαυμάσουν περίπου 35 Αμερικάνες κυρίες είχαν όσοι βρέθηκαν την Κυριακή 19 Οκτωβρίου στη Βάρκιζα και συγκεκριμένα στο Varkiza Resort (πρώην Do it). Μετά από αναμονή αρκετών μηνών πραγματοποιήθηκε το 19ο meeting των Detroit Cruisers, σε έναν χώρο γνώριμο από πολλές προηγούμενες συναντήσεις, αλλά ανανεωμένο. Classic Fifties καλλονές, Moviecars, δυνατά Muscle Cars αλλά και Offroad θηρία παρέλασαν στα νότια προάστια δίνοντας την ευκαιρία στους παλιούς να θυμηθούν, αλλά και στους νέους να μάθουν πως υπήρχε μια εποχή όπου τα αυτοκίνητα δεν ήταν Playstation με ρόδες. 

   Πολλές από τις κυρίες κάναν την παρθενική τους εμφάνιση σε εκδηλώσεις σε αυτό το meeting, ενώ άλλες υπήρξαν πιο εξοικειωμένες με τα φλας και την προσοχή που κέρδισαν. Το παλαιότερο αμερικάνικο της συνάντησης ήταν ένα εξακύλινδρο Plymouth Savoy 4door του 1956, ενώ τα πιο "διάσημα" ήταν η Christine και ο KITT που έχουν τιμήσει με την παρουσία τους πολλάκις τις εκδηλώσεις των DC.



   Mustang, Charger και Challenger, παλιά και καινούργια συνυπήρχαν στον ίδιο χώρο, μια εικόνα σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα, και έδιναν τη δυνατότητα στο κοινό να αντιληφθεί την εξέλιξη των αυτοκινήτων αυτών στο βάθος του χρόνου. Οι χαρακτηστικοί βρυχηθμοί των αμερικάνικων V8 κινητήρων αποτέλεσαν το κύριο άκουσμα της εκδήλωσης, ενώ όλες οι κάμερες δούλεψαν υπερωρίες για να αποθανατίσουν αυτό το σπάνιο θέαμα.

   Με τη σειρά μας ευχόμαστε η επόμενη συνάντηση να πραγματοποιηθεί σύντομα, με ακόμα περισσότερες συμμετοχές. Συγχαρητήρια στους DetroitCruisers για την επιτυχημένη αυτή εκδήλωση. 



   Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε στο album στο Google Φωτογραφίες. Και φυσικά πρέπει και πάλι να ευχαριστήσω τη φίλη Μαρία Κολιούση, για την σημαντική βοήθεια της στην κάλυψη του Event.

Album: https://photos.app.goo.gl/ZppSbYTdcAdqWsiv9

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Abandoned: Plymouth Special DeLuxe 4door sedan 1946-48


 photo 1-19-IMG_3612_zps42a76698.jpg

   Καλώς ήρθατε στην μαγευτική Κούβα...
 
   Αυτός θα μπορούσε να είναι ένας εναλλακτικός τίτλος για το συγκεκριμένο άρθρο. Και δε θα απείχε και πολύ από την αλήθεια, καθώς όλα τα στοιχεία της φωτογραφίας θα μπορούσαν να παραπέμψουν στην όμορφη αυτή γωνία της Καραϊβικής, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει παγώσει στο 1959. Παλαιά πέτρινα κτίρια, ξεβαμμένη κίτρινη μπογιά, μερικά graffiti και ένα αμερικάνικο αυτοκίνητο, πρόχειρα επισκευασμένο με ότι ανταλλακτικά υπήρχαν εύκαιρα. Δυστυχώς όμως δεν έχω καμία επαφή με το photoshop και τα προγράμματα τους είδους οπότε, εκτός από μία μικρή επεξεργασία στα χρώματα και στις σκιές, δεν μπόρεσα να σβήσω τα μόνα αποδεικτικά στοιχεία ότι η φωτογραφία αυτή δεν είναι από Κούβα. Η κάμερα και οι λιγοστές ελληνικές μουτζούρες στον τοίχο μαρτυρούν την πραγματικότητα.


 photo 09-IMG_3602_zps214e9079.jpg

 photo 29-IMG_3622_zps67548a6f.jpg
  
   Ας πάρουμε όμως τα πράγματα λίγο από την αρχή. Είχα πλήρη άγνοια για την ύπαρξη του συγκεκριμένου αυτοκινήτου μέχρι τον Δεκέμβρη περίπου, όπου ο φίλος Κλεανθης Μπαντης ανάρτησε φωτογραφίες του αυτοκινήτου αυτού σε μία ομάδα σε δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης.
 
   Αφού ενημερώθηκα για την ακριβή τοποθεσία του αυτοκινήτου στον Πειραιά, ξεκίνησα για να το αντικρίσω. Σε κάποιους θα φανεί παράξενη η ανάγκη μου να φωτογραφήσω και να θαυμάσω ένα αυτοκίνητο όπου στην κυριολεξία το έχουν καταστρέψει, όμως πρέπει να λάβετε όλοι υπόψιν σας ότι στην Ελλάδα του 2014 το να βρεθεί ένα τόσο παλιό αυτοκίνητο, και μάλιστα αμερικάνικο, σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από τις εκδηλώσεις των "κλασικών" (και των Detroit Cruisers βεβαίως βεβαίως) είναι εξαιρετικά σπάνιο. Τα περισσότερα από αυτά τα έφαγε η χαλυβουργική και οι αποσύρσεις και οι παλιατζήδες, ενώ όσα επέζησαν βρίσκονται κατά κύριο λόγο σε υπόγεια ή σε κανένα χωράφι.


 photo 10-IMG_3603_zpsad7e389e.jpg
 photo 36-IMG_3629_zps082bc79c.jpg
 photo 25-IMG_3618_zpsdb5c818d.jpg


   Η αλήθεια είναι ότι τίποτα δε μπορούσε να με προετοιμάσει για το θέαμα, και σίγουρα, ακόμα και σήμερα, δεν βρίσκω "λογική" στην όλη κατάσταση. Ένα Plymouth, από τα εκατοντάδες που κατέκλυσαν τους ελληνικούς δρόμους μετά το τέλος του 2ΠΠ, πρόχειρα "φτιαγμένο", ένα συνονθύλευμα ανταλλακτικών στην πραγματικότητα, που απλά βρίσκεται στο πλέον περίεργο σημείο.
 
   Οι μετατροπές που έχει υποστεί είναι πάρα πολλές, και δεδομένης της χαμηλής αξίας του οχήματος, μετατρέπουν την όποια σκέψη για σωστή αποκατάσταση του σε εφιάλτη. Μοιάζει σχετικά φρεσκοβαμμένο, αν και πρόχειρα, και λείπουν η πλειοψηφία των διακοσμητικών χρωμίων του. Όσα δε υπάρχουν είναι τόσο άσχημα τροποποιημένα και κομμένα που η αντικατάσταση τους κρίνεται απαραίτητη εφόσον κάποιος θέλει να ασχοληθεί μαζί του.
 
   Την εικόνα συμπληρώνουν τα τάσια από κάποιο Ιαπωνικό φορτηγάκι (υποθέτω), τα πίσω φώτα από τρέιλερ, τα άσχετα μπροστινά, τα αγνώστου προέλευσης μπροστινά φλας, το διακοσμητικό στο καπό από Mercury του 50 και οι χρωμιωμένες λωρίδες του μέτρου σε όλο το αμάξωμα. Εκτός αυτών βέβαια το flathead εξακύλινδρο μοτέρ που θα έπρεπε να φοράει έχει αντικατασταθεί από κάποιο φορτηγήσιο εξακύλινδρο Chevrolet, ενώ η μπροστινή αριστερή ανάρτηση πρέπει να έχει επισκευαστεί πρόχειρα κάτι που μαρτυρεί το έντονα αρνητικό κάμπερ.


 photo 12-IMG_3605_zps3b77a6c6.jpg
 photo 34-IMG_3627_zps85dbfd93.jpg

 photo 01-IMG_3594_zps0e1aa564.jpg

   Όπως και να έχει μοιάζει να είναι ένα αυτοκίνητο που ετοιμάστηκε για να αποτελέσει κάποιου είδους διαφήμιση ή ταμπέλα και που δυστυχώς όμως κατέληξε σε ένα τελείως διαφορετικό μέρος, με ελάχιστη κίνηση. Ποιος ξέρει. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον μάθουμε ποιος το έφτιαξε και με ποιο σκοπό.


 photo 16-IMG_3609_zpsef001c57.jpg
 photo 19-IMG_3612_zps03dee9ad.jpg

   Και λίγα λόγια για το μοντέλο αυτό. Το τέλος του 2ΠΠ  βρήκε την αμερικάνικη αυτοκινητοβιομηχανία να παράγει οχήματα, τανκς και οπλισμό για τους συμμάχους. Η παραγωγή πολιτικών μοντέλων είχε διακοπεί το 1942. Οι στρατιώτες επέστρεφαν, η αγορά έπρεπε να ξαναβρεί τους προπολεμικούς της ρυθμούς, και οι Αμερικάνοι να συνεχίσουν να ζουν το "Αμερικάνικο Όνειρο". Ποια ήταν η λύση του Detroit σε αυτό. Μα η παραγωγή των προπολεμικών αυτοκινήτων με ένα ελαφρύ ρετουσάρισμα. Στην ουσία λοιπόν τα αυτοκίνητα του 1946 δεν ήταν τίποτα παραπάνω από τα αυτοκίνητα του 1942.
 
   Στον ίδιο ρυθμό μπήκε και η Chrysler, η οποία είχε πληρώσει πολύ ακριβά την προσπάθεια της να πρωτοπορήσει με το Airflow. Η Plymouth λοιπόν το 1946 παρουσίασε τα δύο "νέα" της μοντέλα, τα DeLuxe και Special DeLuxe σε πλήρες γκάμα αμαξωμάτων. Να σας πω την αλήθεια οι διαφορές μεταξύ τους ήταν τόσο μικρές που στην πράξη είναι σχεδόν αδύνατο να ξεχωρίσεις το μοντέλο μονάχα από μία φωτογραφία. Τα μοντέλα αυτά δίχως σχεδόν καθόλου αλλαγές συνέχισαν την εμπορική πορεία τους μέχρι και το 1948. Τότε, και μετά το χαστούκι που έφαγαν οι Big Three από τον Tucker, έγινε μία αρκετά εκτεταμένη αλλαγή στην γκάμα, παρουσιάζοντας και για πρώτη φορά πραγματικά sedan τριών όγκων.
 
   Στην Ελλάδα τα Plymouth αυτής της γενιάς (και γενικά η Plymouth από το 1946 έως και το 1958) κυκλοφόρησαν αρκετά, κυρίως ως ταξί, και είναι πολύ συχνό θέαμα σε κάθε ελληνική ταινία εποχής. Η συγκεκριμένη γενιά μάλιστα είναι και από της πλέον σύνηθες στις εκδηλώσεις κλασικών αυτοκινήτων, μιας και υπάρχουν αρκετά που έχουν διασωθεί (ο αριθμός παραμένει μονοψήφιος, αλλά είναι αρκετά σε σχέση με άλλα αμερικάνικα της ίδιας εποχής).
 
   Τέλος θέλω να ευχαριστήσω τον Κλεάνθη για την άμεση ανταπόκριση του και γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να φωτογραφίσω ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα σε μία ξεχωριστή τοποθεσία. Από τις ελάχιστες φορές που το όλο κάδρο οδηγούσε μόνο του στα επόμενα κλικ της φωτογραφικής.


 photo 38-IMG_3631_zpsa7e5f759.jpg
 photo 08-IMG_3601_zps8ef16a4a.jpg
 photo 05-IMG_3598_zpse2637140.jpg

What if...?

 photo Plymouth_Special_De_Luxe_4-Door_Sedan_1946_zps95052339.jpg

Πηγή εικόνας: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Plymouth_Special_De_Luxe_4-Door_Sedan_1946.jpg